هنگام نشستن، یکی از شیوههای ظاهرا شیک و زیبا، انداختن پاها روی هم به صورت ضربدری است. پاهایتان را ضربدری روی هم نیندازید! خیلیها هم در این حالت احساس راحتی میکنند و هر چند دقیقه پایی را که رو قرار میگیرد، عوض میکنند. از نقطه نظر روانی البته، برخی با حالتی تقریبا جمع شده، وقتی در موضع تدافعی قرار میگیرند، این کار را به صورت غیر ارادی انجام میدهند. اما جالب است بدانید که این شیوه نشستن، اصلا شیوه خوبی نیست و آثار زیانآوری روی سلامتی دارد. ۱- بروز درد کمر و گردن در هنگام نشتن، در یک حالت ایدهآل، صورت ما به طور مستقیم به جلو نگاه میکند و وزنمان را به صورت مساوی، روی دو پامان که روزی زمین قرار دارد. متاسفانه، این حالت به ندرت اتفاق می افتد، بسیاری از ما اکثرا، وزن خود را به صورت نامساوی تقسیم میکنیم و بیشتر وزن را متوجه یک سو میکنیم. از نظر پزشکی، گذاشتن پاها بر روی هم، میتواند باعث درد کمر و گردن شود. این حالت از نشستن، گشتاور نیرویی بر لگن وارد میشود که میتواند باعث چرخش استخوانهای لگن شود. ار آنجا که لگن، یکی از ستونهای اصلی و حمایتی ستون فقرات است، ای

خصوصيات افراد با اعتماد به نفس بالا ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــ * برخوردار از مركز كنترل دروني: غم و شادي آنان وابسته به عوامل خارجي نيست. * از لحاظ جسماني، احساسي، ذهني و معنوي از خود مراقبت ميكنند. * ميانه روي را در افكار، احساسات و رفتارهاي خويش حفظ ميكنند. * قادر به پذيرش و پند گيري از اشتباهات خود ميباشند. قادر به بيان جمله "من اشتباه كردم" ميباشند. * توانايي بخشش اشتباهات خود و ديگران را دارند. * مسئوليت اداره زندگي خود را بعهده ميگيرند. * تفاوتهاي فردي ميان افراد را ارج مينهند. * به نقطه نظرات ديگران گوش ميدهند. * همواره مسئوليت ادراكات، احساسات و واكنشهاي خود را بعهده گرفته و هيچگاه آنها را فرافكني نميكنند. * از نقاط ضعف و قوت خود آگاهي دارند. * همواره در حال پيشرفت و ترقي بوده و از ريسكهاي مثبت در زندگي بيم ندارند. * داراي اعتماد بنفس و خود باوري بوده و به خود ارج ميدهند. * اعتماد بنفس آنان بدور از خودبيني و غرور ميباشد. * از آنكه مورد انتقاد قرار گيرند نمي هراسند. * هنگامي كه از آنان پرسشي ميگردد حالت تدافعي بخود نميگيرند. * در برابر موانع

همه پدر و مادرها آرزو دارند بچههاي باهوشي داشته باشند، اما در اين بين شايد کمتر کسي بداند که براي باهوش شدن، به جز زمينههاي ژنتيکي چيزهاي سادهتري مثل غذا خوردن هم دخيل هستند! محققان ميگويند کودکاني که در سنين پايين از موادغذايي صنعتي پر چربي و داراي قند فراوان استفاده ميکنند، وقتي به سن 8 سالگي ميرسند بهره هوشي پايينتري در مقايسه با ديگر کودکان دارند. طبق تحقيقاتي که روي 14 هزار کودک انگليسي متولد 1991 تا 1992 در سنين 3، 4، 7 و 8 سالگي انجام گرفته، مشخص شده که شکافي عظيم بين کودکاني که در سنين پايين از مواد غذايي غني از چربي و قند استفاده ميکنند و کودکاني که تغذيه سالمتري شامل سالاد، ميوه، ماهي و غلات دارند وجود دارد. اين آمارها نشان ميدهد که 20 درصد کودکاني که تغذيه نادرستي دارند آيکيو حدود 101 دارند در حالي که 20 درصد کودکاني که تغذيه سالمي دارند آيکيو حدود 106 دارند. به گفته محققان دانشگاه بريستول شايد اين ارقام خيلي نزديک به هم باشد، اما همين تفاوت اندک در زندگي و تحصيل کودکان تأثير شگرفي ميگذارد. به عبارت سادهتر ميتوان گفت عادات غذايي در دوران کودکي

ساعات کار طولانی در سلامتی، آسایش و روحیهی افراد اثرات منفی دارد. آسیب دیدگی و تصادفات ، خستگی و مشکلات در خواب ،ایجاد مشکلات عضلانی و استخوانی و بیماریهای قلب و عروق از عوارض این نوع کارکردن است. هیچکس با کار کمتر کارآفرین نمیشود. در واقع خیلی از کارآفرینان شبانه روز دیوانهوار کار میکنند. کار زیاد باعث افتخار افراد است اما آیا ما باید زمان زیادی را به کار اختصاص دهیم و چند ساعت کار در هفته بازدهی مناسبی را خواهد داشت؟ بعضی از کارفرمایان با دادن برنامههای کاری دیوانهوار کارمندان را به کار بیشتر وا میدارند در صورتی که اگر ساعت کاری را پایین بیاورند و تمرکز را بر روی کیفیت کار قرار دهند در نهایت به نتیجهی سازندهتری دست خواهند یافت. کتابهای زیادی در این مورد نوشته شده است. مطالعات انجام شده بر روی تعدادی از کارآفرینان انگلیسی نشان می دهد آنها به طور متوسط ۵۲ ساعت از هفته را به کار اختصاص میدهند که ۶۳ درصد بیشتر از متوسط کار در آن کشور است و همین عاملی برای عصبی شدن و کاهش کارایی آنها میشود. مسئلهای که باید به آن توجه شود این است که برای بیشتر مردم بیشتر از ۴

در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است جن و ملک بر آدمیان نوحه می کنند گویا عزای اشرف اولاد آدم است عزا این شعر پر اسرار محتشم اشاره است به این جمله از زیارت عاشورا که: «و جلّت و عظمت مصیبتک فی السماوات علی جمیع أهل السماوات» یعنی مصیبت تو آنقدر بزرگ بود که بر اهل آسمان نیز گران آمد آن هم همه ی اهل آسمان! در حدیثی در کتاب کامل الزیارات می خوانیم: "خداوند چهار هزار فرشته را بر قبر حسین علیه السلام گماشته است که بر او تا روز قیامت با حالت ژولیده و غبارآلود می گریند." (کامل الزیارات ص84) حال سوال این است که مگر در بارگاه ذو الجلال جای ملال است که فرشتگان بر او می گریند؟! و در زیارت عاشورای غیر معروفه که در کتاب شریف مفاتیح الجنان بعد از زیارت عاشورای معروف نقل شده ما موظف شده ایم که به رسول خدا و امیرالمومنین و فاطمه زهرا و امام حسن مجتبی سلام الله علیهم اجمعین تسلیت و تعزیت عرض کنیم و بگوییم: «السلام علیک یا رسول الله .... أحسن الله لک العزاء فی ولدک الحسین علیه السلام» یعنی خداوند این عزا را که بر تو از جانب فرزندت حسین وارد شده نیکو بگرداند. و

مقدمه یکی از مسایلی که پیرامون رابطه ایمان و عمل صالح با سعادت اخروی، و متقابلاً، رابطه کفر و عصیان با شقاوت ابدی، مطرح میشود این است که: آیا رابطه هر لحظه ایمان یا کفر با نتیجه اخروی آن، و همچنین رابطه هر کار نیک و بد، با پاداش و کیفرش قطعی و ثابت و تغییرناپذیر است یا قابل تغییر میباشد؟ مثلاً آیا میتوان اثر گناهی را با کار نیکی جبران کرد یا بالعکس، اثر کار نیکی را با گناهی از بین برد؟ و آیا کسانی که بخشی از عمر خود را با کفر و عصیان، و بخش دیگری را با ایمان و اطاعت سپری کردهاند، مدّتی گرفتار کیفر و مدّتی دیگر برخوردار از پاداش خواهند بود، یا حاصل جمع جبری آنها، تعیین کننده خوشبختی یا بدبختی انسان در جهان جاودانی است؟ این مسأله در واقع، همان مسأله حبط و تکفیر است.1 معانی لغوی و اصطلاحی واژه حبط: "حبط" در لغت به معنای باطل شدن است: "أحْبَطَ عَمَلَه: أَبطَلَه" عمل او را حبط کرد. یعنی باطل و بیاثر کرد.2 و در اصطلاح: "از بین رفتن پاداش عمل نیک، به دنبال گناهی که در پی آن عمل، انجام گرفته است."3 حبط در قرآن نیز به همین معنی استعمال شده است. "لئِنْ أشْرَکْتَ لَیَحْبَطنَّ عَ

اشک و گریه کردن همه ی ما کم و بیش در مجالس اهل بیت عصمت و طهارت حضور پیدا کرده ایم و شاید بارها احادیثی را درباره ی فضائل گریه بر امام حسین علیه السلام شنیده باشیم . و این احادیث با مضامین خاصی که برای امام حسین علیه السلام در بردارد ؛ جز بر حیرت ما نمی افزاید . یکی از این احادیث ، حدیث معروفی از امام صادق علیه الصلاه و السلام است که حضرتش فرمودند : «مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد . شاید این سوال را بارها و بارها از خود پرسیده باشیم که چرا برای گریه بر حضرت سید الشهداء علیه السلام ، این همه فضیلت مترتب بوده و این همه اجر بر آن قرار داده شده است ؟! حجت السلام رفعیی ضمن مثالی این سوال ما را پاسخ می دهند : شما کود را پای گل می ریزید، می گویند آقا، این بوی بد می دهد، متعفن است چرا این کود را این جا آوردید؟ می گویید: صبر کنید کود تبدیل به بوی خوش می شود. یک مد